Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2018

Στο Σκοπιανό, ο Τσίπρας νιώθει τη «μοναξιά του τερματοφύλακα πριν απο το πέναλτι»

Γράφει ο ΣΙΜΟΣ ΡΕΚΤΗΣ 

Πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών στα Σκόπια για τις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα και στις δηλώσεις του δεν βγήκε κανείς, μα κανείς, να κατηγορήσει τον Σκοπιανό πρωθυπουργό Ζόρα Ζάεφ για τους χειρισμούς του. 

Μπορεί μέσα να διατυπώθηκαν διαφορετικές απόψεις για τη στρατηγική και τις τακτικές που θα ακολουθήσουν αλλα όλοι έδωσαν στον πρωθυπουργό τους τη δυνατότητα να προχωρήσει στις διαπραγματεύσεις. 

Ακόμα και αν διαφωνούν με κάποιο απο τα ονόματα που έδωσε ο μεσολαβητής Μάθιου Νίμιτς, στις
επίσημες δηλώσεις τους αρνήθηκαν να μπουν στην ονοματολογία και εξουσιοδότησαν τον κ. Ζάεφ να «κάνει παιχνίδι». 

Βλέποντας κανείς τις διαφορές με τις δικές μας συναντήσεις των πολιτικών αρχηγών δεν μπορει να αποφύγει τη σύγκριση και να μήν καταληφθεί απο ένα αίσθημα απογοήτευσης. 

Οι Σκοπιανοί έχοντας βάλει ως στόχο την ενταξή τους στην Ευρώπη και το ΝΑΤΟ, βαδίζουν βάσει σχεδίου. Ατενίζοντας την προπτική του μέλλοντος βλέπουν περισσότερο το «δάσος» και λιγότερο τα «δεντρα». 

Στην πορεία τους να κατακτήσουν το μέγιστο, είναι διατεθειμένοι να διαπραγματευτούν τα πάντα. Και ό,τι κερδίσουν στην πορεία θα είναι όφελος. 

Αντίθετα εδω η κατάσταση ήταν απελπιστική. 

Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και οι πολιτικοί αρχηγοί κάθισαν απέναντι όχι για να βρουν μια κοινή συνισταμένη αλλα με στόχο να κερδίσουν όσο το δυνατόν περισσότερα στο πολιτικό και κομματικό τους ακροατήριο. 

Δεν συναντήθηκαν να κάνουν το πλάνο που θα φέρει τη νίκη, αλλα αναλώθηκαν πως θα πετύχει ο καθένας μια ατομική δίακριση απο αυτή την… αναμέτρηση. 

Όταν στις δηλώσεις τους περιορίζονται στα λάθη που κάνει ο άλλος και στο πώς θα διαχειριζόταν καλύτερα ο ίδιος το θέμα, είναι βέβαιο οτι ο «αγώνας» δεν ξεκινά με τις καλύτερες προϋποθέσεις. 

Ο μεν πρωθυπουργός έχοντας την ψευδαίσθηση οτι μπορει να τα καταφέρει μόνος σε αυτή την προσπάθεια, ξεκίνησε με τον «αέρα» της σιγουριάς και του εγωϊσμού αγνοώντας τους υπόλοιπους και τώρα αισθάνεται τη «μοναξιά του τερματοφύλακα πρίν απο το πέναλτυ». 

Οι άλλοι με την ανέξοδη ανευθυνότητα του «προπονητή της εξέδρας» κατεβάζουν χωρίς κόστος ιδέες και προσπαθούν να αποφύγουν τις ευθύνες, αν το πράγμα «στραβώσει».

 Ειναι βέβαιο οτι έτσι δεν κερδίζονται οι αγώνες. Κανένας αγώνας, και πόσο μάλλον οι εθνικές μάχες. 

Πρέπει να συνειδητοποιήσουν οι πολιτικοί αρχηγοί οτι αυτό που κάνουν μέχρι στιγμής δεν αποδίδει και δεν συμφέρει. 

Η λύση έναι να σταματήσουν να το κάνουν και όχι να το συνεχίζουν ενω βλέπουν οτι είναι αδιέξοδο γιατι δεν θέλουν να έχουν την ευθύνη. 

Όσο μεγάλη και να είναι μια ομάδα και να παίζει στην έδρα της απέναντι σε κάποιους μικρότερους που δίνουν τη μάχη για την επόμενη μέρα, είναι βέβαιο οτι οι προοπτικές δεν είναι υπέρ της αν δεν κατεβαίνει ως ομάδα. 

Αυτοί δίνουν τη μάχη συντεταγμένοι και με πλάνο, και εμείς είμαστε ένα σκορποχώρι… 

Και η Ελλάδα μας είναι άξια της τύχης…

Πηγή: Στο Σκοπιανό, ο Τσίπρας νιώθει τη «μοναξιά του τερματοφύλακα πριν απο το πέναλτι» http://mignatiou.com/2018/01/sto-skopiano-o-tsipras-niothi-ti-monaxia-tou-termatofilaka-prin-apo-to-penalti/

Δεν υπάρχουν σχόλια: