Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017

Μια βαθειά ταξική αλητεία

Ο υπουργός Οικονομικών καθηγητής Ευκλείδης Τσακαλώτος και ο αναπληρωτής του Γιώργος Χουλιαράκης δεν μπορούσαν να είναι περισσότερο ξεκάθαροι, μιλώντας από το βήμα της Βουλής. Η επιλογή λήψης της συντριπτικής πλειοψηφίας των δημοσιονομικών μέτρων που περιλαμβάνει το τρίτο μνημόνιο από την μεριά των εσόδων, ήταν κυβερνητική απόφαση.

Σε απλά ελληνικά, η επιβολή της εξοντωτικής υπερφορολόγησης τα τελευταία 2,5 χρόνια, αποτελεί κυβερνητική βούληση και στόχο.

Αυτή η ομολογία δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη σε κανέναν και ειδικά στους τακτικούς αναγνώστες και αναγνώστριες. Έχει εξηγηθεί αναλυτικά ότι, αντίθετα με τα θρυλούμενα, η Τρόικα δεν επιβάλλει συγκεκριμένα μέτρα, σε κανένα κράτος υπό πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής.

Η "βίαια" (λέμε τώρα) επιβολή δεν επέρχεται παρά μόνον όταν η πλευρά του δανειζόμενου δεν προτείνει αξιόπιστα μέτρα για την επίτευξη των στόχων και τα "ισοδύναμα" (άλλο μνημονιακό φρούτο κι αυτό) κρίνονται ως αναποτελεσματικά, επίσης.

Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, τα μέτρα που επιβάλλονται είναι πάντοτε επιλογή της τοπικής κυβέρνησης. Πάντοτε...

Το ζήτημα επομένως δεν θα έπρεπε να είναι (και δεν είναι) η αποκάλυψη της πλευράς η οποία επέλεξε να τσακίσει φορολογικά έναν λαό. Το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται στα κίνητρα που οδήγησαν την κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ. να κάνει την συγκεκριμένη επιλογή.

Τα κίνητρα της επιλογής, σύμφωνα με τους κυρίους Χουλιαράκη - Τσακαλώτο, είναι εκείνα τα οποία βγάζουν μάτια, βουλώνουν αυτιά και προκαλούν μεγάλη και απόλυτα δικαιολογημένη οργή. Διότι, εκτός του ότι αποκαλύπτουν μικροπολιτικούς στόχους, αποτελούν είτε κακοειπωμένες δικαιολογίες του χειρότερου είδους, είτε εμμονές και απωθημένα μιας νιότης που δεν είδε τα οράματά της να πραγματοποιούνται.

Μια από τις κυριότερες αιτίες που ακολουθήθηκε η συγκεκριμένη στρατηγική, είπε ο κύριος Τσακαλώτος, ήταν το γεγονός ότι τα έσοδα από φοροδιαφυγή αργούν πολύ να έρθουν.

Δηλαδή "επειδή εμείς δεν έχουμε την ικανότητα και τον τρόπο να συλλέξουμε έσοδα όπως θα έπρεπε, ξηλωθείτε όσα έχετε και δεν έχετε, εσείς". Μια υπέροχη, φιλολαϊκή και (πάντα) αριστερή πολιτική...

Όμως οι παραδοχές Τσακαλώτου-Χουλιαράκη, δεν σταμάτησαν εκεί. Ούτε λίγο ούτε πολύ, οι υπουργοί μας είπαν ότι διέλυσαν την ιδιωτική οικονομία για να "προστατέψουν τους αδύνατους οικονομικά". Επειδή δε, δεν μπορούσαν να έχουν έσοδα από την φοροδιαφυγή και "τους πλούσιους" (ας μην ξεχνάμε ότι κατά ΣΥ.ΡΙΖ.Α. πλούσιος= ο έχων εισόδημα μεγαλύτερο των €20.000), προχώρησαν σε συνεχή και ανηλεή φοροεπιβάρρυνση της μεσαίας τάξης. Επιβάλλοντας κυρίως, μια σειρά εμμέσων φόρων (ενιαίο ΦΠΑ, ειδικούς φόρους κατανάλωσης σε κινητή, Internet κ.λπ.), δηλαδή εφαρμόζοντας την υπερφορολόγηση με τον πλέον άδικο τρόπο.

Αν τώρα κάποιος αναρωτιέται πως είναι δυνατόν να ενισχύονται οι οικονομικά ασθενέστεροι, όταν κατεβαίνει το αφορολόγητο σε πρωτοφανή επίπεδα, χωρίς να μειώνεται αντίστοιχα η φορολογική κλίμακα (παρά τις σχετικές συστάσεις των "κακών δανειστών" και ειδικά του σκληρού Δ.Ν.Τ.), καλά θα κάνει να γραφτεί στα τμήματα που θα διδάξει ο κύριος Τσακαλώτος, όταν αποσυρθεί από την πολιτική. Έτσι ίσως έχει μια ευκαιρία να τον ρωτήσει. Διαφορετικά, εάν περιμένει απάντηση από τον κύριο καθηγητή τώρα, μάλλον θ’ απογοητευτεί...

Φυσικά, εκείνο που δεν είπαν οι κύριοι υπουργοί, ήταν τις πραγματικές γενεσιουργίες αιτίες αυτής της στρατηγικής. Οι οποίες είναι πως, από την στιγμή που έπρεπε να τηρηθούν οι υποχρεώσεις του ελληνικού κράτους στο εξωτερικό, χρειάζονταν τα χρήματα της υπερφορολόγησης, για δύο λόγους:

Α. Για να μην υποχρεωθούν να "κόψουν" δαπάνες του δημοσίου και επομένως να θίξουν συμφέροντα ψηφοφόρων της κυβέρνησης και

Β. Για να διαθέτουν ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και ΑΝ.ΕΛ. τα χρηματοδοτικά περιθώρια ώστε να βολέψουν τις στρατιές των "ημετέρων" που ανέμεναν τον διορισμό μετά τις εκλογές του 2015, με μεγάλη αγωνία.

Αυτά τα κίνητρα του Αλέξη Τσίπρα είναι εκείνα που καθιστούν την συγκεκριμένη στρατηγική, κάθετα αντίθετη στα θεωρητικά "πιστεύω" της ιδεολογίας που υποτίθεται ότι υπηρετεί.

Αυτά είναι που την ζωγραφίζουν ολοκάθαρα σαν μια βαθειά, ταξική αδικία και μια τεράστια, μια απύθμενη πολιτική αλητεία!

Πέτρος Λάζος


Twitter: @Marketelf

Facebook: Peter Lazos

Δεν υπάρχουν σχόλια: