Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Όλα στην τύχη

Του Γιώργου Κράλογλου 

Πουθενά δεν βαδίζουμε. Κανείς στην κυβέρνηση δεν ξέρει τι θα συμβεί και μετά από μια εβδομάδα. Σχέδιο δεν υπάρχει σε τίποτε. Για προτεραιότητες ούτε λόγος. Όλα στον αέρα. Από την αξιολόγηση μέχρι τα μέτρα του τέταρτου μνημονίου. Μόνο τακτικισμοί. Η Τρόικα το κατάλαβε στις δύο πρώτες ώρες. Πότε θα φύγει ξανά και όλα θα πάρουν την οδό του δράματος; 

Η Τρόικα παραμένει στην Αθήνα για ένα και μόνο λόγο ουσίας. Για να περάσει το ενδεχόμενο πολιτικού ατυχήματος στην πλευρά της κυβέρνησης Τσίπρα. Για να φορτωθούν στον Τσίπρα οι μέχρι σήμερα επιλογές του. Οι τακτικισμοί του ακόμη και
με τις εκλογές στην Ευρώπη. 

Οι δανειστές γνωρίζουν καλύτερα από εμάς ότι ο Τσίπρας δεν θα πάει σε εκλογές πριν τη λήξη του τρίτου μνημονίου το καλοκαίρι του 2018 για να μην υπογράψει το τέταρτο μνημόνιο. Για να το μεταφέρει στις ευθύνες του κόμματος που διεκδικεί την κυβέρνηση. Και έτσι να το δυσκολέψει στις εκλογές. 

Ωστόσο δεν αποκλείουν (απίθανο κατά την άποψή μου) ατύχημα από εσωτερικές αντιπαραθέσεις στην κυβέρνηση. Προς τούτο αφήνουν την Τρόικα στην Αθήνα να συνεχίζει τον ρόλο του "κακού" μέχρι να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα και στην Ευρώπη και στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. 

Ο ρόλος του "κακού", όμως, δεν είναι καθόλου δύσκολος για την Τρόικα. Δεν χρειάζεται ούτε προσποίηση. Η κυβέρνηση Τσίπρα το φροντίζει... με τον καλύτερο τρόπο. 

Η προχειρότητα και η ανοργανωσιά που την διακρίνει (σε όλους τους τομείς διακυβέρνησης) σε συνδυασμό με την αγωνία να εμφανίζει αριστερές... τις ακραίες και φιλελεύθερες τακτικές της σε βάρος της κοινωνίας (για την οποία αδιαφορεί εντελώς) αρκούν στους εκπροσώπους των δανειστών να απορρίπτουν ως "μετεξεταστέους" τους κυβερνητικούς συνομιλητές τους. 

Το αλαλούμ που επικρατεί στις ιδιωτικοποιήσεις, με τα αριστερά ψευτοδιλήμματα ΣΥΡΙΖΑ να υπογράφουν την πώληση του κράτους και ταυτόχρονα να προκαλούν μέτωπα ενάντια (συνεπικουρούμενοι από τους συντρόφους τους κρατικούς υπαλλήλους και άλλους παράγοντες) αρκεί ως επιχείρημα στην Τρόικα να μην κάνει βήμα μπροστά. 

Και δεν είναι μόνο αυτό. Η Τρόικα έχει στα χέρια της το μέγα μπάχαλο στον τομέα ενέργειας με τον ΣΥΡΙΖΑ να μην τολμάει ακόμη και να προφέρει τη λέξη πώληση για την ΔΕΗ μπας και ξεσηκώσει τους Φωτόπουλους καθώς κορυφώνονται και παιχνίδια εξουσίας στην κορυφή ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. 

Οπότε με ανοικτά μέτωπα ανάμεσα και σε κορυφαίους του ΣΥΡΙΖΑ ("αναδόχους" του Τσίπρα στην αρχηγία) η Τρόικα θα συνεχίσει να έχει κάθε άνεση... σε θέσεις πως δεν μένει ικανοποιημένη από την πορεία αποκρατικοποιήσεων και την κλειστή αγορά ενεργείας.

Στα εργατικά εξάλλου ( που αποτελούσαν κατώφλι του ΣΥΡΙΖΑ να ισχυρίζεται τις κόκκινες γραμμές του) και απέναντι στις ομαδικές απολύσεις και στις συλλογικές συμβάσεις η Τρόικα δεν έχει ανάγκη και να αγριέψει καθώς άνετα μπορεί να ισχυρισθεί προαπαιτούμενα και συμφωνηθέντα από τον Μάιο του 2016.

Και ας μην ξεχνάμε ποιο είναι το βασικό επιχείρημα της Τρόικα. Ότι από το 2015 και μετά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ενώ εκλέχθηκε στην εξουσία με το σύνθημα η Ελλάδα έξω από τα μνημόνια το πρώτο που ζήτησε ήταν νέο μνημόνιο !!!.

Διαφωνώντας μάλιστα, ο ΣΥΡΙΖΑ, στη μορφή του τρίτου μνημονίου οδήγησε τη χώρα σε δημοψήφισμα. 

Και στη συνέχεια ανέτρεψε τη λαϊκή βούληση του ΟΧΙ υπογράφοντας τρίτο μνημόνιο, βαρύτερο από αυτό που προτάθηκε αρχικά στον κύκλο διαπραγματεύσεων με τον Βαρουφάκη. 

Γι' αυτό και απαντήθηκαν (σε σκληρή γλώσσα) όσα απαντήθηκαν στην πρώτη συνάντηση με το οικονομικό επιτελείο στο Χίλτον. 

Γιατί οι εκπρόσωποι των δανειστών επανήλθαν στην Αθήνα ανταποκρινόμενοι στο αίτημα της κυβέρνησης Τσίπρα σε πλήρη εφαρμογή του προγράμματος του τρίτου μνημονίου.

Συνεπώς δεν είναι καθόλου δύσκολο για την Τρόικα να χτυπάει το χέρι της στο τραπέζι και να τραβάει τη διαπραγμάτευση στριμώχνοντας τον Τσίπρα στον τοίχο του ατυχήματος όταν ο Τσίπρας είναι που πανηγύρισε την επιστροφή των δανειστών στην Αθήνα. Και παρουσίασε ως "πρόοδο" της αξιολόγησης το "καλωσόρισμα" προσυμφώνου με νέα μέτρα... 

Όσο ο Τσίπρας επιμένει για εξουσία (βεβαίως με μνημόνια) και την διετία 2017-2018 οι δανειστές και Τρόικα θα έχουν το πάνω χέρι. Γιατί ο άλλος δρόμος απαιτεί κατάργηση κρατικών μονοπωλίων, άνοιγμα της οικονομίας στην ανάπτυξη με επενδύσεις και εξαγωγές. Και ταυτόχρονη έξοδο στις αγορές από διαδρόμους πραγματικής ανάπτυξης. Αλλά αυτά ξεστρατίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ με τα ψευτοαριστερά οράματα ενώ χρειάζονται ικανότητες. Που θα τις βρει ο ΣΥΡΙΖΑ; 

Δεν υπάρχουν σχόλια: