Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Μη συμφωνία θα καταστρέψει τις τράπεζες

Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για να κλείσει η αξιολόγηση θεωρείται από την κυβέρνηση η πολιτική διαχείριση των εσωκομματικών ανταρτών. Αυτό προκύπτει από τις δηλώσεις Τσακαλώτου και από τις διαρροές του Μαξίμου. Δεν υπολογίζουν βέβαια τις συνέπειες. Δεν μιλάνε καθόλου γι΄ αυτές. Και θα είναι δραματικές, καταστροφικές. Ρωτήστε και τους τραπεζίτες...

Γιατί αν δεν κλείσει η αξιολόγηση, πολύ απλά οι τράπεζες δεν θα αντέξουν. Χωρίς το QE και χωρίς να υπάρξουν άμεσες λύσεις στη διαχείριση των όλο και περισσότερων κόκκινων δανείων και με τους ρυθμούς εκροών καταθέσεων παρά τα capital controls, οι τράπεζες ζουν ήδη έναν εφιάλτη που δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να γίνει και πραγματικότητα. Και πριν ανοίξουν το στόμα οι διάφοροι λαϊκιστές να πιπιλίσουν τη συνήθη "καραμέλα" για κακές τράπεζες και... άπληστους και... κλέφτες τραπεζίτες, ας αναλογιστούν πώς θα λειτουργήσει η αγορά, η οικονομία, η χώρα με διαλυμένο τραπεζικό σύστημα.

Ναι, αυτή την απειλή έχει μπροστά της η χώρα και αυτό οφείλει να διαχειριστεί και να αποτρέψει η κυβέρνηση. Αν δεν μπορεί, αν φοβάται εσωκομματικές αντιδράσεις, ας πάει σπίτι του ο κ. Τσίπρας και ας αφήσει να κάνουν τη δουλειά όσοι μπορούν. Διαφορετικά ας αφήσει το πολιτικό - κομματικό μασάζ, γιατί τα χρονικά περιθώρια έχουν αρχίσει να στενεύουν ασφυκτικά. Κάθε εβδομάδα που περνά η κατάσταση επιδεινώνεται.

Πόσο αντέχουν ακόμα οι τράπεζες με τς συνθήκες που επικρατούν σήμερα; Ενδεχομένως ούτε μέχρι το τέλος του χρόνου. Αυτό δεν σημαίνει ότι η κατάσταση δεν αναστρέφεται. Ασφαλώς και διορθώνεται. Όχι όμως με διαιώνιση του κυβερνητικού ωχαδερφισμού και των χρονοκαθυστερήσεων. Αν δεν επιταχυνθούν οι εξελίξεις, τότε η επόμενη χρονιά -το αργότερο- μπορεί να είναι χρονιά πολύ δυσμενών εξελίξεων.

Δεν ξέρω αν αυτό σημαίνει bail in, κάτι που θα κατέστρεφε αυτομάτως την οικονομία και τις επιχειρήσεις στις οποίες ανήκουν άλλωστε και οι περισσότερες εναπομείνασες καταθέσεις. Ή αν θα σήμαινε περαιτέρω consolidation και ακόμα λιγότερες τράπεζες. Θυμίζω ότι κάποτε ο κ. Κωστόπουλος έλεγε ότι η χώρα αντέχει δυόμιση τράπεζες... Αλλά σε κάθε περίπτωση θα σήμαινε ανωμαλία. Και βέβαια, όσοι νομίζουν ότι με αυτές τις συνθήκες μπορεί να υπάρξει ποτέ άρση των capital controls είναι γελασμένος. Αντίθετα πιθανότερο σενάριο, ενδεχομένως και άμεσα είναι η αυστηροποίησή τους...

Είναι ώρες μεγάλης ευθύνης για την κυβέρνηση. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για υπαναχωρήσεις, ελιγμούς και πισωγυρίσματα. Επαναλαμβάνω, αν πολιτικά δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος... στο καλό! Αλλιώς να σταματήσουν τους θεατρινισμούς και τις μικροπολιτικές συμπεριφορές και να προχωρήσουν. Μπορούν; Ας τελειώνουν. Αλλιώς ας τελειώσουν να πάει η χώρα παρακάτω. Αλλά όχι στον γκρεμό που την οδηγούν...


Δεν υπάρχουν σχόλια: