Παρασκευή, 15 Απριλίου 2016

Ο καιρός γαρ εγγύς... (του Πέτρου Λάζου)

Μέχρι την Τρίτη το απόγευμα, η εαρινή Σύνοδος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ήταν για την ελληνική κρίση ένα γεγονός πολύ μικρής σημασίας. Με τα ουσιαστικά και επείγοντα προβλήματα της κρίσης, δεν ήταν προγραμματισμένο να ασχοληθεί κανείς από τους συμμετέχοντες, σοβαρά. Μόνο κάποιες αρχικές συζητήσεις, κυρίως διμερείς, για την ελάφρυνση του χρέους. Πιθανές μορφές που θα μπορούσε αυτή να πάρει, πιθανό ετήσιο πλαφόν του Α.Ε.Π. που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αποπληρωμές τόκων και χρεολυσίων κ.λπ. Λίγα και δευτερεύοντα ζητήματα, σχετικά μόνο με το χρέος.

Η συνέντευξη των τριών υπουργών κατόρθωσε, εκτός από το διεθνές ρεζίλεμα της χώρας για πολλοστή φορά, να αλλάξει και το πρόγραμμα όσων συμμετέχουν στην σύνοδο και έχουν σχέση με το Ελληνικό πρόβλημα. Από το πρωί εχθές, η φράση "Greece is doing a June ‘15, again!", ακούγεται στην Αμερικανική πρωτεύουσα, σχεδόν συνέχεια. Οι δε συναντήσεις με θέμα την Ελλάδα είναι πολλές. Καμία όμως δεν φαίνεται να είναι προς το συμφέρον της χώρας. Ούτε της κυβέρνησης. Και όλες γίνονται ενώ η ελληνική αποστολή είναι απούσα…

Το Μαξίμου, σίγουρα, μόλις ενημερωθεί (αν δεν έχει ήδη) θα αισθανθεί δικαιωμένο. Πιθανόν και, κατά την προσφιλή του συνήθεια, να θριαμβολογήσει: "Σύντροφοι, κερδάμε! Οι καπιταλιστές μας τρέμουν. Φοβούνται μήπως τινάξουμε την Ευρωπαϊκή και την παγκόσμια οικονομία στον αέρα". Όσο δε και αν αυτό φαίνεται παράξενο, θα έχει (εν μέρει) δίκιο...

Μία Ελλάδα περισσότερο ασταθής, απ’ ότι ήδη είναι, δημιουργεί όντως σημαντικό πρόβλημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και στην παγκόσμια οικονομία, στην δεδομένη συγκυρία.

Όχι βέβαια στον βαθμό που πιστεύουν ο Αλέξης Τσίπρας και η ομάδα του στην (οχυρωμένη και αποκλεισμένη) Ηρώδου Αττικού. Η Ελλάδα είναι ένα ζήτημα μέτριας σημασίας, με περιορισμένο εύρος και ημερομηνία λήξης.

Εάν θέλουμε όμως να είμαστε ρεαλιστές, το Βρετανικό δημοψήφισμα στις 23 Ιουνίου (με διακύβευμα την παραμονή ή την αποχώρηση της Μεγάλης Βρετανίας από την Ε.Ε.), δημιουργεί κάποιους κινδύνους. Σοβαρούς κινδύνους. Τόσο για την ενότητα και την σταθερότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας.

Εάν το αποτέλεσμα είναι υπέρ της παραμονής, οι κίνδυνοι εκλείπουν στις 24 Ιουνίου. Εάν όχι, αρχίζει μία μακρά (2-4 χρόνια) περίοδος εξαιρετικά λεπτώνχειρισμών και διαπραγματεύσεων. Είτε για την αλλαγή και ανανέωση των υφιστάμενων εμπορικών συνθηκών μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Ευρώπης (αξίας κάποιων, πολλών τρισεκατομμυρίων), είτε για μία ακόμη προσπάθεια νέας διαβούλευσης της Downing Street με τις Βρυξέλλες και στόχο ένα νέο δημοψήφισμα. Οπότε οι κίνδυνοι θα είναι παρόντες και θα κυριαρχούν στις διαδικασίες των αποφάσεων όλων των μερών…

Και στις δύο περιπτώσεις, όσο θα υφίστανται αυτοί οι κίνδυνοι, η Ευρωπαϊκή ηγεσία και το Δ.Ν.Τ. επιθυμούν απόλυτη ηρεμία. Οπωσδήποτε για έναν (τουλάχιστον) μήνα πριν τις 23 Ιουνίου και, ανάλογα το αποτέλεσμα, για κάποια χρόνια μετά…

Αυτό φυσικά για την Ελληνική κρίση σημαίνει ότι όλα θα πρέπει να έχουντελειώσει μέχρι τις 23 Μαΐου, το αργότερο.

Που, με την σειρά του, σημαίνει ότι η οποιαδήποτε μονομερής ενέργεια (π.χ. ψήφιση δημοσιονομικού ενδιαφέροντος νομοσχεδίων που δεν έχουν εγκριθεί από το Κουαρτέτο. Λέω εγώ, τώρα…) θα αντιμετωπιστεί με εξαιρετικήαυστηρότητα. Οι λύσεις που θα προσφερθούν στην Ελληνική πλευρά, θα είναι της μορφής "take it or leave it". Δεν θα παρουσιαστούν έτσι σε καμία περίπτωση βέβαια, αλλά… κάποιοι θα ξαναζήσουν την 25η Ιουνίου 2015. Επί Ελληνικού εδάφους αυτή την φορά. Ελπίζω να μην έχει κανείς αυταπάτες ότι τα πράγματα θα πάρουν άλλο δρόμο.

Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, εκείνη την στιγμή θα κριθούν οι πραγματικέςπροθέσεις πολλών. Με πρώτες αυτές του κυρίου Τσίπρα.

Οι περισσότεροι ισχυρίζονται ότι επιθυμεί την παραμονή στην εξουσία και μόνο. Με κάθε τρόπο και κόστος. Εάν αυτό είναι αλήθεια, οι εντολές που έδωσε την Τρίτη, δεν έχουν νόημα. Αυτό θα σήμαινε ότι είναι χαζός ή τρελός. Όμως ο Αλέξης Τσίπρας, πολλά μπορεί να είναι, αλλά χαζός ή τρελός, δεν είναι. Αυτό καλά θα κάνουμε να το καταλάβουμε όλοι. Κανείς δεν γίνεται πρωθυπουργός μιας ανεπτυγμένης χώρας, όντας, έστω, περιορισμένης ευφυίας άτομο.

Αν έχει στόχο, όπως κάποιοι πιστεύουν, να οδηγήσει την χώρα εκτός Ευρώ και να εγκαθιδρύσει καθεστώς τύπου Βόρειας Κορέας, θα κάνει δημοψήφισμα μεξεκάθαρο διακύβευμα το νόμισμα. Αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα, σε κάθε στοιχειωδώς νοήμονα κάτοικο αυτής της χώρας, την εξαπάτηση του Ελληνικού λαού, που αυτός δρομολόγησε και διέπραξε από το 2012. Σε όλο το τεράστιο και απύθμενο εύρος της.

Εάν, κατά μία διαφορετική θεώρηση, στοχεύει σε "απόδραση από την εξουσία", θα φροντίσει (ίσως το έχει ήδη αρχίσει) να δημιουργήσει τις συνθήκες για αυτήν. Είτε με κάποιου είδους "κίβδηλο" δημοψήφισμα α λα Ιούλιο πέρυσι, είτε απευθείας με εκλογές, είτε με συνδυασμό των δύο.

Σε κάθε περίπτωση, "προσδεθείτε και μην καπνίζετε". Διότι ο καιρός γαρ εγγύς και το δελτίο καιρού, εξαιρετικά κακό…

Πέτρος Λάζος

Δεν υπάρχουν σχόλια: