Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Μία διέξοδος υπάρχει πλέον...

O Economist ανεβάζει τις πιθανότητες ενός Grexit στο 60% μέχρι το 2020. Ακόμη και στο 20% να ήταν αυτές οι πιθανότητες θα ήταν ικανές να παραλύσουν τις προσδοκίες για οποιαδήποτε οικονομική δραστηριότητα.

Το Grexit όμως μοιάζει αυτήν τη στιγμή ως η μικρότερη καταστροφή που θα μπορούσε να πάθει η χώρα. Από το βορρά η χώρα έχει απομονωθεί με φράχτες και από δυσμάς έχει καταντήσει ξέφραγο αμπέλι.

Μια δράκα Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, για αρκετές από τις οποίες υπάρχει η υποψία πως είναι διαβρωμένες από δουλεμπορικά συμφέροντα και ξένες δυνάμεις που επιβουλεύονται τα εθνικά μας συμφέροντα, κάνουν κουμάντο ποιος ξένος θα μπει ή θα βγει από τη χώρα.

Μέχρι τώρα είχαμε την κάθε συντεχνία να κλείνει αυθαίρετα δρόμους, λιμάνια και σιδηροδρομικές γραμμές, τώρα έχουμε διάφορους ύποπτους πακιστανοαφγανονομαροκινούς που μας στέλνει η Άγκυρα κατά χιλιάδες, να κάνουν το ίδιο.

Η Ελλάδα με γοργά βήματα καθίσταται ένα αποτυχημένο κράτος. Δηλ. ένα κράτος μειωμένης εθνικής κυριαρχίας που συνεχίζει να υπάρχει χάρη στη Frontex, τα πολεμικά πλοία του ΝΑΤΟ, τα ΕΣΠΑ και τον ELA που κρατά τις τράπεζες ανοιχτές και τα ράφια των σούπερ μάρκετς γεμάτα...

Η κυβέρνηση παριστάνει πως διαπραγματεύεται, παίζοντας θέατρο, με στόχο να αποσπάσει την ψήφο του συνονθυλεύματος της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Επί της ουσίας δεν έχει κανένα ατού να διαπραγματευτεί. Και η κυβέρνηση και η χώρα υπάρχουν και αναπνέουν γιατί το επιτρέπει ο Ντράγκι, η Μέρκελ, ο Ομπάμα και με το ζόρι κάποιος ανύπαρκτος γεωπολιτικά (υπό άλλες συνθήκες) πρωθυπουργός της Σλοβακίας και άλλων όμοιας δυναμικότητας κρατών.

Έπαιξε το θέατρο των υποκλοπών των συνομιλιών μεταξύ των στελεχών του ΔΝΤ προκειμένου να αποκτήσει κάποιο διαπραγματευτικό έρεισμα από την πιθανή ρήξη μεταξύ ΔΝΤ και Ευρωπαίων. Εισέπραξε την επιβεβαίωση από όλους πως βρίσκονται στην ίδια γραμμή και στοίχιση.

Δέχτηκε ευθείες βολές για τις παρακολουθήσεις των τηλεφώνων από το ΔΝΤ και τους Ευρωπαίους και περιορίστηκε να παριστάνει πως "ψιχαλίζει". Επιπλέον, στη Βουλή η κυβερνητική πλειοψηφία αρνήθηκε να γίνει έρευνα για την πηγή των παρακολουθήσεων και των υποκλοπών. Το είδαμε και αυτό. Η αριστερά που δεκαετίες επιβίωσε παρακολουθούμενη από κρατικές και παρακρατικές υπηρεσίες, προσπαθεί να μείνει στην εξουσία με παρακολουθήσεις και εξωθεσμικές παρεμβάσεις.

Την περασμένη Παρασκευή στο άρθρο με τίτλο "Ξεσκονίστε τα εκλογικά βιβλιάρια" η στήλη εκτιμούσε πως πλησιάζει η ώρα που η κυβέρνηση θα επιλέξει να δραπετεύσει μέσω πρόωρων εκλογών. Τη μέρα εκείνη το σενάριο αυτό ηχούσε παράταιρο.

Από τη Δευτέρα μέχρι χθες, μετά την ιστορία του ΔΝΤ, το διάβασα και το άκουσα αρκετές φορές. Υπάρχουν και αρκετοί που διατυπώνουν την άποψη πως το σενάριο των εκλογών δεν σημαίνει πως η κυβέρνηση επιλέγει να χάσει τις εκλογές.

Πιστεύουν δηλ. πως η κυβέρνηση με μια ρήξη με τους δανειστές ή ένα κρεσέντο πόλωσης θα μπορέσει να επανασυσπειρώσει το μεγαλύτερο μέρος της εκλογικής της δύναμης.

Αυτό ενδεχομένως να είχε κάποιες ελπίδες να το κάνει αν οι εκλογές είχαν γίνει πριν ένα μήνα χωρίς το μπάχαλο του προσφυγικού. Σε ένα μήνα από σήμερα το κλίμα θα είναι πολύ χειρότερο.

Υπάρχει ένα 30-35% όσων ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ τον περασμένο Σεπτέμβρη ,σε όλες τις έρευνες της κοινής γνώμης, που έχει απομακρυνθεί και στέκεται απέναντι χωρίς να επιλέγει άλλο κόμμα.

Πολλοί θεωρούν πως ένα τμήμα αυτών πάνω από την κάλπη θα επιλέξει να επιστρέψει στη βάση του. Αυτό θα συμβεί αλλά δεν μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Ακόμη και οι μισοί να το πράξουν αυτό (πράγμα απίθανο) τα "κουκιά" δεν βγαίνουν.

Η φθορά της κυβέρνησης ξεκίνησε την επομένη της αρχής της καταβολής των φόρων τον περασμένο Οκτώβρη. Η φθορά αυτή θα επιταχυνθεί τις επόμενες εβδομάδες καθώς οι ανάγκες άνοιξαν το taxis φέτος νωρίτερα.

Η πόλωση και ένταση ή η εξωθεσμική τρομοκρατία των αντιπάλων έχει αποτέλεσμα όταν υπάρχει η πεποίθηση πως η τσέπη μπορεί να μείνει ως είχε ή να πάει καλύτερα. Η κατάσταση στην οικονομία είναι τέτοια πλέον που o τρόμος αρχίζει να αγγίζει και το σκληρό πυρήνα του δημοσίου και των συνταξιούχων. Αρχίζουν να αντιλαμβάνονται πως η διάλυση του ιδιωτικού τομέα είναι θέμα χρόνου να έχει συνέπειες και στα έσοδα του δημοσίου. Άρα και στις δαπάνες που αφορούν μόνο μισθούς και συντάξεις...

Η κυβέρνηση έχει αποτύχει σε όλους τους τομείς.

Το μόνο στοίχημα που μπορεί να τεθεί είναι αν τους επόμενους μήνες θα είναι η κυβέρνηση ή η χώρα που θα καταρρεύσει πρώτη. Η κατάρρευση αμφοτέρων μοιάζει πλέον αναμφισβήτητη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: