Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

CARNEGIE EUROPE: Η θρυμματισμένη ειρήνη της Ευρώπης

της Judy Dempsey

Οι τρομοκρατικές επιθέσεις που σκότωσαν τουλάχιστον 31 ανθρώπους στις Βρυξέλλες και τραυμάτισαν περίπου 270 άλλους στις 22 Μαρτίου, έχουν αλλάξει την αντίληψη της Ευρώπης για την ίδια. Μέχρι τώρα, παρά τις τόσες πολλές υπολογισμένες δολοφονίες πολλών αθώων αμάχων στην Μαδρίτη, στο Λονδίνο, στην Κοπεγχάγη, και στο Παρίσι -μεταξύ άλλων πόλεων στην Ευρώπη- από το 2004, οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν υιοθετήσει ad hoc μέτρα για να αντιμετωπίσουν αυτή την πρόκληση. Αυτό που κάνει τις Βρυξέλλες διαφορετικές είναι πως τώρα υπάρχει μια αποδοχή από τους ηγέτες της ΕΕ, ότι οι επιθέσεις θα συνεχιστούν.

Αυτή είναι η νέα και δυσάρεστη πραγματικότητα την οποία τώρα οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να αποδεχθούν και να ανταποκριθούν σε αυτή. Είναι μια πραγματικότητα που δεν πρόκειται να φύγει όσο το αυτοαποκαλούμενο Ισλαμικό Κράτος, η Al-Qaeda και τα τάγματα των υποστηρικτών τους εντός και εκτός Ευρώπης συνεχίζουν την αποστολή τους, να επιτίθενται σε οτιδήποτε πρεσβεύει η Ευρώπη. Είναι οι φιλελεύθερες ιδέες της Ευρώπης και η ανοιχτή κοινωνία της τα οποία εκμεταλλεύονται οι δράστες αυτών των επιθέσεων, πολλοί εκ των οποίων έχουν γεννηθεί στην Ευρώπη. Αυτές οι αξίες κινδυνεύουν τώρα.

Διακηρύσσοντας ότι η Ευρώπη στηρίζει τις αξίες της, στον απόηχο των τρομοκρατικών επιθέσεων, είναι πολύ καλό. Αλλά η ρητορική δεν θα κάνει τους Ευρωπαίους πολίτες να αισθανθούν πιο ασφαλείς ούτε θα αποτρέψει περισσότερους βομβιστές. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες βρίσκονται αντιμέτωποι με το δυσάρεστο αλλά απαραίτητο έργο του να απαντήσουν σε έναν πόλεμο που θέλει να καταστρέψει όλα όσα έχουν νόημα για την Ευρώπη.

Μέχρι τώρα, στις περισσότερες περιπτώσεις οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν έχουν βρει ούτε τους τρόπους ούτε την πολιτική βούληση για να σταματήσουν αυτές τις επιθέσεις. Για κάποιους λόγους, οι επιθέσεις δεν ήταν ποτέ αρκετές για να τραντάξουν την Ευρώπη και να την βγάλουν από την πεποίθηση ή την τύφλωσή της, ότι οι αξίες από μόνες τους θα προστατεύσουν ένα ιδιαίτερο τρόπο ζωής.

Οι επιθέσεις στις Βρυξέλλες έχουν συντρίψει αυτές τις ψευδαισθήσεις. Η προστασία των αξιών και η αντιμετώπιση του πολέμου είναι σχεδόν μια αντίφαση. Αλλά οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν αυτή την αντίφαση με αρκετούς τρόπους.

Ο πρώτος είναι η καλύτερη ασφάλεια. Η ΕΕ και τα κράτη-μέλη της έχουν εδώ και καιρό αρνηθεί να θέσουν προτεραιότητα την ανταλλαγή πληροφοριών. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό. Οι υπηρεσίες πληροφοριών δεν θέλουν άλλες υπηρεσίες να μπαίνουν στα χωράφια τους. Ορισμένες κυβερνήσεις θεωρούν την ανταλλαγή πληροφοριών ως παραβίαση της κυριαρχίας τους. Είναι ώρα να βάλουμε στην άκρη αυτά τα ζητήματα. Εάν οι Ευρωπαίοι πολίτες μπορούν να διασχίζουν τα σύνορα, τότε η λογική πρέπει να ακολουθήσει, ότι μπορούν να κάνουν και οι υπηρεσίες πληροφοριών το ίδιο.

Τα πλεονεκτήματα είναι σαφή. Όπως και τα μειονεκτήματα. Η πολιτική κουλτούρα των υπηρεσιών πληροφοριών της Ευρώπης διαφέρει πολύ: το ίδιο και οι δυνάμεις υποκλοπής που έχουν, και το τι μπορούν να κάνουν με αυτές τις πληροφορίες.

Οι υποστηρικτές της προστασίας δεδομένων και όσοι αντιδρούν στην ανταλλαγή δεδομένων, θα σπεύσουν εύλογα να κρατήσουν το εθνικό δίκαιο σφιχτά και μακριά από το πεδίο δράσης των υπηρεσιών. Θα υποστηρίξουν ακόμη ότι οι μυστικές υπηρεσίες θα κατασκοπεύουν αθώους ανθρώπους. Κοιτάξτε την διαμάχη που μαίνεται γύρω από την αποφασιστικότητα της Apple να μην δώσει δεδομένα που είναι αποθηκευμένα στα κινητά τηλέφωνα των τρομοκρατών που σκότωσαν αρκετούς ανθρώπους στο Σαν Μπερναντίνο το περασμένο έτος ή πως οι αμερικανικές και ευρωπαϊκές υπηρεσίες κατασκοπεύουν η μία την άλλη. Αλλά το ζήτημα της ανταλλαγής πληροφοριών πρέπει να αντιμετωπιστεί από το κεφάλι, και άμεσα.

Άλλο ένα ζήτημα είναι η δημόσια ασφάλεια. Το κοινό δυστυχώς, παραμένει ένας στόχος και οι υπηρεσίες ασφάλειας κάπως πρέπει να βρουν έναν τρόπο να καταστήσουν τους πολίτες πιο ασφαλείς σε δημόσιους χώρους. Είναι μια τεράστια πρόκληση και μια τεράστια πράξη εξισορρόπησης. Πρέπει να γίνουν συμβιβασμοί.

Αλλά τα μεγαλύτερα ζητήματα τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσουν οι κυβερνήσεις της ΕΕ είναι η μετανάστευση και η ενσωμάτωση.

Τα λαϊκιστικά κει ευρωσκεπτικιστικά κόμματα ανά την Ευρώπη, έσπευσαν να εκμεταλλευτούν τις επιθέσεις στις Βρυξέλλες, σαν αυτές οι θηριωδίες να δικαιώνουν την στάση τους. Η στάση τους είναι ανησυχητική και συχνά αντί-φιλελεύθερη, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για κοινωνικά θέματα.

Αλλά αυτό είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου. Αυτά τα κόμματα είναι κατά των ξένων -ειλικρινά, είναι κατά των μουσουλμάνων- και συνεπώς, κατά της μετανάστευσης. Δεν πιστεύουν στην ενσωμάτωση μεγάλων μουσουλμανικών κοινοτήτων. Πάνω από όλα, υποστηρίζουν ένα ισχυρό κράτος. Μια Ευρώπη που έχει περισσότερη ασφάλεια, περισσότερους ελέγχους, περισσότερη εποπτεία και περισσότερο κράτος, έχει τη δυναμική να καταφύγει στις αυταρχικές τάσεις των λαϊκιστικών κινημάτων. Αυτό είναι ένα ζήτημα που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη.

Σε ό,τι αφορά την ένταξη, είναι εύκολο να ξεχάσουμε τους πολλούς Μουσουλμάνοι που ζουν στην Ευρώπη και οι οποίοι έχουν δημιουργήσει επιτυχημένες επιχειρήσεις, έχουν υιοθετήσει τα ευρωπαϊκά πρότυπα και περιφρονούν τι συμβαίνει στο όνομα της θρησκείας τους. Είναι μόνο μια μικρή μειοψηφία που σπέρνει τους σπόρους του μίσους, της βίας και του φόβου, και η οποία έχει εκμεταλλευτεί αυτούς που αισθάνονται οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά περιθωριοποιημένοι. Χρειάζεται να υπάρξει περισσότερη βεβαιότητα στην Ευρώπη, προκειμένου οι νεότερες γενιές να έχουν περισσότερες ευκαιρίες για κοινωνική πρόοδο.

Ασφαλώς, τα λαϊκιστικά κινήματα δεν το βλέπουν με αυτόν τον τρόπο. Αντιθέτως, βλέπουν να αυξάνεται η στήριξη από ανθρώπους που φοβούνται την παγκοσμιοποίηση, που φοβούνται την ανεργία, που αισθάνονται ότι οι πολιτικές ελίτ τους έχουν ξεχάσει και που πιστεύουν ότι οι μετανάστες θα επιδεινώσουν τα πράγματα.

Θα χρειαστεί τεράστια προσπάθεια από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να αντιμετωπίσουν και να προσδιορίσουν την ενσωμάτωση και την ένταξη. Οι ηγέτες της ΕΕ θα πρέπει να αποφύγουν την πολιτική ορθότητα, κάνοντας ενοχλητικές ερωτήσεις για το ποια Ευρώπη πρεσβεύουν και γιατί οι τρομοκράτες επιτίθενται σε αυτές τις αξίες.

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://carnegieeurope.eu/strategiceurope/?fa=63106

Δεν υπάρχουν σχόλια: