Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

The Dead Man Walking...

Του Κώστα Στούπα

Η Ελλάδα πληρώνει τα περισσότερα χρήματα από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες για συντάξεις, σχεδόν το 17% του ΑΕΠ έναντι ενός μέσου όρου 13-14% καίτοι έχει μια από τις πιο αδύναμες οικονομίες της ΕΕ και σίγουρα το πλέον χρεοκοπημένο ασφαλιστικό σύστημα και κράτος της Ευρώπης.

Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα μπροστά στην αδυναμία να καλύψει τις ήδη μειωμένες συντάξεις που ταμεία και δημόσιο οφείλουν να καταβάλουν, επέλεξε να λύσει το πρόβλημα αυξάνοντας ασφαλιστικές εισφορές και φόρους.

Οι ξένοι ενημερώθηκαν για το σχέδιο εξόντωσης των νέων (μελλοντικών συνταξιούχων) και ό,τι έχει απομείνει από την ιδιωτική οικονομία και αποσύρθηκαν να συσκεφτούν. Εξάλλου δεν βιάζονται. Με την Ελλάδα έχουν μάθει να αφήνουν το χρόνο να βρίσκει τις λύσεις όπως έπραξαν πέρυσι το καλοκαίρι όταν το περήφανο ΟΧΙ με 62% σε μια εβδομάδα επωλήθη με έκπτωση έναντι του τρίτου και χειρότερου όλων, μνημονίου.

Στην κυβέρνηση είτε από δημαγωγικό οίστρο είτε γιατί το πιστεύουν, όπως τα παιδιά μέχρι κάποια ηλικία πιστεύουν στον Άγιο-Βασίλη ή στην ύπαρξή τους μέσω της άφιξης του πελαργού, εκλαμβάνουν τη σιωπή του "Κουαρτέτου" σαν αποδοχή ή εν μέρει αποδοχή και διάθεση διαπραγμάτευσης. Κοινώς παραμένουν στο κόσμο τους.

Συχνά αντιλαμβάνονται διαφοροποιήσεις μεταξύ των μελών του "Κουαρτέτου" όπου ως φερέλπιδες επαρχιώτες Ταλεϊράνδοι τρέχουν να επωφεληθούν. Μεταξύ των δανειστών στα αυτονόητα που πρέπει να αλλάξουν και δεν αντιλαμβάνονται ακόμη οι περισσότεροι Έλληνες πολιτικοί δεν υπάρχουν διαφοροποιήσεις.

Τη νιρβάνα της κυβέρνησης του κ. Τσίπρα διατάραξε πριν λίγες μέρες ο κ. Τόμσεν του ΔΝΤ, όταν με άρθρο του που δημοσιεύτηκε μεταφρασμένο στα ελληνικά, διεμήνυσε πως η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού αποτελεί βασικό σημείο για την επίλυση του ελληνικού προβλήματος και πως η μεταρρύθμιση αυτή δεν μπορεί να γίνει με αύξηση των εισφορών αλλά με μείωση των συντάξεων.

Το ερώτημα είναι αν η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα που δυσκολευόταν να περάσει από την οριακή πλειοψηφία των 153 βουλευτών της Βουλής το σύμφυρμα του κ. Κατρούγκαλου που στόχευε στην κάλυψη των κενών και αυξήσεις εισφορών και φόρων, θα περάσει το κοστούμι που ράβει το "Κουαρτέτο" που προβλέπει δραστικές μειώσεις συντάξεων και άλλων δαπανών του δημοσίου;

Το πιο πιθανό είναι να περάσει η απαίτηση των δανειστών και προσεχώς να χρειαστεί η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα να σταθεί απέναντι και στο σκληρό πυρήνα των υποστηρικτών της που είναι το δημόσιο και οι πρόωρα -και ως εκ τούτου με καταχρηστικό τρόπο- συνταξιοδοτημένοι.

Ήδη, ένα μεγάλο μέρος των κατηγοριών των αγροτών και των ελεύθερων επαγγελματιών που την έχουν υποστηρίξει στις τελευταίες εκλογές την έχει εγκαταλείψει και στέκεται με σφοδρότητα απέναντί της.

Εν τω μεταξύ η καθυστέρηση της αξιολόγησης, τα capital controls και οι συχνές προσθαφαιρέσεις φόρων για να καλυφθούν τα κενά που αναφύονται καθημερινά πλέον δημιουργούν ιδιαίτερα δυσμενές κλίμα στην οικονομία.

Τον Ιανουάριο που μας πέρασε το ΙΚΑ είχε τα μικρότερα έσοδα των τελευταίων χρόνων. Στο τέταρτο τρίμηνο η ύφεση δεν μειώθηκε ως παραδόξως αναμενόταν (οι επιπτώσεις των capital controls για κάποιο λόγο που δεν έχει ερμηνευτεί προκύπτουν με σχετική καθυστέρηση).Οι ξένοι επενδυτές που συμμετείχαν στην πρόσφατη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών πραγματοποίησαν μαζική και ηρωική έξοδο τις τελευταίες ημέρες.

Όλα αυτά, χωρίς να αθροίσουμε το προσφυγικό με τις εξελίξεις στο Ανατολικό Αιγαίο, των φραχτών που χτίζουν οι βόρειοι γείτονες, αθροίζουν ένα τσουνάμι εξελίξεων το οποίο υπολογίζεται να πλησιάσει στις ακτές πριν το Πάσχα.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να αντιμετωπίσει το τσουνάμι που πλησιάζει με τα κουβαδάκια με τα οποία τα στελέχη της χρόνια τώρα έχτιζαν αυταπάτες στην άμμο.

Μια επιλογή που έχει η κυβέρνηση είναι να περάσει τα μέτρα και να υποκύψει στη συνέχεια από το εχθρικό κλίμα που έχει δημιουργήσει στην οικονομία εναντίον της ή από κάποια εθνική τραγωδία που ήδη φαίνεται να μας περιτριγυρίζει. Όταν μια χώρα εμφανίζει αδυναμία άρθρωσης συνεκτικής εξωτερικής και πολιτικής και διατήρησης της εσωτερικής ισχύος, είναι θέμα χρόνου να πέσει θύμα επιβουλών.

Από την περίοδο της Χούντας είχαμε να δούμε μια κυβέρνηση με εμφανή αδυναμία κατανόησης των διεθνών ισορροπιών και του γενικότερου πολιτικού και οικονομικού περιβάλλοντος. Ο Ανδρέας Παπανδρέου δημαγωγούσε αλλά οι πράξεις αποδεικνύουν πως δεν πίστευε όσα έλεγε, εν αντιθέσει με τον κ. Τσίπρα που τον μιμείται για να υφαρπάξει το κοινό του.

Μια άλλη επιλογή είναι να παραιτηθεί και να στηρίξει μια ευρύτερης αποδοχής κυβέρνηση, ορίζοντας πρόσωπα - κλειδιά σε καίριες θέσεις όπως τα οικονομικά υπουργεία, η άμυνα, η δημόσια ασφάλεια και το υπουργείο των εξωτερικών. Πρόσωπα που μπορούν να αποκαταστήσουν την αξιοπιστία της χώρας στην οικονομία και το διεθνές γίγνεσθαι.

Η τρίτη επιλογή είναι ένα "θέατρο" ρήξης που θα μας στοιχίσει μερικές δεκάδες δισ. επιπλέον και προσφυγή σε πρόωρες εκλογές για ηρωική έξοδο.

Όποια από τις τρεις επιλογές και να προκρίνει ο κ. Τσίπρας η θητεία του έχει λήξει. H πορεία της κυβέρνησης τις τελευταίες εβδομάδες θυμίζει μια παλιότερη κινηματογραφική ταινία του Τιμ Ρόμπινς με τίτλο "The Dead Man Walking” όπου περιγράφει την ψυχοφθόρα πορεία ενός θανατοποινίτη μέχρι το προδιαγεγραμμένο τέλος. Ενδιαφέρουσα παρατήρηση στην ταινία είχε η επιθυμία της επιβολής της τιμωρίας από τον κοινωνικό περίγυρο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: