Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015

Είμαστε βαρίδι για το αδύναμο ευρώ

Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

Ο θρίαμβος της Μαρί Λεπέν στις περιφερειακές εκλογές στη Γαλλία δείχνει το τι έρχεται στην Ευρώπη. Ενίσχυση του ευρωσκεπτικισμού, ανασφάλεια και απογοήτευση από τους πολιτικούς σχηματισμούς, συντηρητικούς ή προοδευτικούς που μέχρι σήμερα κυβέρνησαν, ξενοφοβία την οποία εκτοξεύει το προσφυγικό ποτάμι. Και στροφή σε πιο ακραίες ιδεολογίες. Η Ευρωζώνη δέχεται πλέον ισχυρούς κλονισμούς.

Τριγμοί που θα θέσουν σε αμφισβήτηση πλέον την πορεία και την επιβίωση του ευρώ ως κοινού νομίσματος. Από τη μία οι ευρωσκεπτικιστές που ενισχύονται σε αρκετές χώρες -ακόμη και στη Δανία, επικράτησε το "όχι" στο δημοψήφισμα με θέμα την περαιτέρω εμπλοκή της χώρας στην Ευρωζώνη- και από την άλλη οι οικονομικοί και πολιτικοί παράγοντες όπως ο χερ Σόιμπλε που εκτιμούν ότι ο πυρήνας της Ευρωζώνης θα πρέπει πλέον να αποτελείται μόνο από δημοσιονομικά "καθαρές" χώρες.

Σε αυτό το σκηνικό έρχεται να προστεθεί η πρόσφατη απόφαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου να δεχθεί το γουάν ως αποθεματικό νόμισμα. Εξέλιξη που θα λειτουργήσει εις βάρος του διαρκώς αποδυναμωμένου ευρώ. Και αυτό ενώ οι ΗΠΑ θα προχωρήσουν δια της FED σε αύξηση των επιτοκίων του δολαρίου ενισχύοντας τη συναλλαγματική του ισχύ, την ώρα που η ΕΚΤ αναγκάζεται να αποδυναμώσει περαιτέρω το ευρώ μέσω της παράτασης του δικού της QE.

Οι εξελίξεις αυτές που θα ωριμάσουν μέσα στο 2016 δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια ανοχής από μέρους των ισχυρών χωρών της Ευρωζώνης προς τις αδύναμες οικονομίες αν επιθυμούν να προστατέψουν το κοινό νόμισμα. Και τούτο καθώς θα αποχωρούν επενδυτικά και αποθεματικά κεφάλαια από το ευρώ και θα οδηγούνται στο δολάριο και στο γουάν. Και ενώ οι ευρωπαϊκές οικονομίες θα πλήττονται περαιτέρω από τη μεταναστευτική κρίση.

Στη χώρα μας, η συντριπτική αποτυχία της αριστεράς, που διέψευσε παταγωδώς τις προσδοκίες μίας κοινωνίας που είχε ανάγκη να πιαστεί από μία ελπίδα μετά από τη συνεχή αποδόμησή της, οικονομικά, προνοιακά και πολιτισμικά, δημιουργεί μία πολιτική ωρολογιακή βόμβα που όταν εκραγεί θα έχει εντελώς απρόβλεπτες ασύμμετρες συνέπειες. Με την Ελλάδα στο επίκεντρο της προσφυγικής κρίσης, με το ένα πόδι ουσιαστικά εκτός Ευρωζώνης αποκλεισμένη από την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και με πολλά προβλήματα στη διακίνηση εμπορευμάτων και πολιτών, οι προοπτικές να αντιστραφεί η δυσμενής εικόνα στην οικονομία και την επιχειρηματικότητα, δεν είναι καθόλου ευοίωνες.

Ο Αλέξης Τσίπρας ο οποίος στη Βουλή, στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, λεηλατούσε πολιτικά τις ανύπαρκτες αντιπολιτευτικές δυνάμεις κάνοντας επίδειξη προσωπικής ισχύος με μπόλικη δόση πολιτικής αλαζονείας, θα πρέπει να καταλάβει ότι όσο πολιτικό χρόνο κερδίζει τόσο πιο ηχηρή και με μεγαλύτερο γδούπο θα είναι η πτώση και αποκαθήλωσή του. Παρά τις προσδοκίες που ενδεχομένως του δημιουργούν οι γεωπολιτικές ανησυχίες των Αμερικανών που μετουσιώνονται σε υποσχέσεις για ενεργειακές επενδύσεις από τον κ. Κέρι.

Οφείλει να αντιληφθεί ότι η οικονομική και πολιτική εξίσωση που έχει να λύσει, δεν βγαίνουν. Μπορεί ακόμα η κοινωνία να σιωπά, ίσως και λόγω έλλειψης εναλλακτικής πρότασης, όμως κακώς δεν συνεκτιμά τη βουβή οργή που υπάρχει στο μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας. Αν δεν αναλάβει σοβαρές πολιτικές πρωτοβουλίες τα γεγονότα αργά ή γρήγορα θα τον ξεπεράσουν με ταχύτητα μη αναστρέψιμη. Και δυστυχώς κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο και σε κρίσιμα εθνικά ζητήματα. Θα είναι όμως προσωπικά υπεύθυνος αν αυτή η χώρα παραδοθεί στο χάος ή στον ακραίο εξτρεμισμό.

Τον κίνδυνο όμως στον οποίο βρίσκεται η χώρα θα πρέπει να τον αντιληφθούν και οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις αλλά και όσοι έχουν επιλέξει ρόλο... "απολιτίκ" απέχοντας. Όπως και ο Τσίπρας έτσι θα είναι συνυπεύθυνοι και όλοι όσοι κρύβονται, για ενδεχόμενη αποβολή της χώρας από την Ευρωζώνη. Αυτό που συνέβη με τη Σένγκεν δεν ήταν καθόλου αστείο. Ήταν μια εικόνα από το μέλλον. Για αρκετούς πλέον από τους εταίρους είμαστε ένα από τα μεγάλα βαρίδια του ευρώ. Ας το έχουν όλοι αυτό κατά νου...


Δεν υπάρχουν σχόλια: