Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2015

Ορατότης μηδέν από τη Fed, ανησυχία στην ΕΚΤ, πίεση στην Αθήνα

του Γ. Αγγέλη

Η νομισματική πολιτική των ΗΠΑ ανέκαθεν προσδιόριζε την "γραμμή" απέναντι στην οποία έπαιρναν θέση οι άλλες Κεντρικές Τράπεζες.

Το γεγονός ότι χθες η Yellen δεν ήταν σε θέση να το κάνει και άφησε τα επιτόκια του δολαρίου αμετάβλητα χωρίς να δίνει κατεύθυνση για το πώς και πότε του επόμενου βήματος οδηγεί αυτόματα σε μεγαλύτερα επίπεδα αβεβαιότητας, αστάθειας και ανισόμετρων κινδύνων. Και αυτό είναι το τελευταίο που θα ήθελε η Ευρωζώνη.

Αυτή την φορά η αβεβαιότητα είναι πολύ πιο ισχυρό στοιχείο καθώς ήδη από τις αρχές του 2014 η
Fed έχει δρομολογήσει την αλλαγή της νομισματικής της πολιτικής διακόπτοντας σταδιακά τα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης και προειδοποιώντας τις αγορές για την επικείμενη αύξηση του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους. Η αδυναμία να προχωρήσει με σαφή τρόπο αυτόν τον βηματισμό έστω και με την λεκτική διαμόρφωση του χρονοδιαγράμματος θέτει δύο στοιχεία αβεβαιότητας: την επιφύλαξη αφ’ ενός για το αν η αμερικάνικη οικονομία βαδίζει τόσο σταθερά όσο δείχνουν τα μακροοικονομικά της στοιχεία και αφ’ εταίρου για την ήδη προεξοφλημένη από τις αγορές ανοδική συναλλαγματική ισοτιμία του δολαρίου.

Η Ευρωζώνη δεν μπορεί να βρει σημείο στήριξης σε καμία από τις δύο αυτές αβεβαιότητες. Οι συνέπειές τους αγγίζουν τόσο την νομισματικής της πολιτική όσο και την συμπεριφορά των αγορών.

Και τα δύο στοιχεία επηρεάζουν την στρατηγική της πολιτικής της ΕΚΤ να σταθεροποιήσει το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα με το λιγότερο δυνατό κόστος και τα λιγότερα …ατυχήματα και να αντιμετωπίσει την κρίση υπερχρέωσης.

Ευρωζώνη και Ελλάδα

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι αυτή η αναστολή στην προώθηση της ήδη αποφασισμένης "στροφής" στην νομισματική πολιτική της Fed υποχρεώνει την Ευρωζώνη και τον Draghi να είναι περισσότερο προσεκτικοί στις εξελίξεις στο εσωτερικό της Ευρωζώνης που θα μπορούσαν να επηρεάσουν αποσταθεροποιητικά την συμπεριφορά των αγορών απέναντί της, τόσο έναντι του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού χρέους.

Και δεν είναι μόνο η μεγαλύτερη πίεση ως προς το θέμα του πληθωρισμού.

Πολύ περισσότερο η ανησυχία και αυτή η έλλειψη νομισματικής …ορατότητας όσο διαρκούν, πολύ πιθανό να υποχρεώσουν τον Draghi να αυξήσει ή έστω να ετοιμασθεί να αυξήσει τα μέτρα προφύλαξης που ήδη έχει πάρει.

Ευνοεί αυτό την κατάσταση που αυτή η στιγμή βρίσκει την Ελλάδα; Η απάντηση θα μπορούσε να είναι και ναι και όχι.

Ναι γιατί κανείς δεν θέλει αυτή την στιγμή στην Ευρωζώνη να δει να αυξάνονται τα προβλήματα λόγω νέων εντάσεων με την υπερχρέωση της Ελλάδας.

Και αυτό είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει σε μία αυξημένη πίεση να χρησιμοποιηθούν εδώ και τώρα όλα τα διαθέσιμα "πυρομαχικά" για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και την αναδιάρθρωση του χρέους.

Όμως ταυτόχρονα η αβεβαιότητα αυτή καθιστά ακόμα πιο προσεκτικούς και επιφυλακτικούς τους δανειστές στο αναλάβουν περισσότερες ευθύνες για ένα μέλλον που δεν ξέρουν πως θα εξελιχθεί, με συνέπεια να αυξήσουν τις πιέσεις προς την Ελλάδα για άμεση και αυστηρότερη προσαρμογή στο τρίτο μνημόνιο.

Σε κάθε περίπτωση όλοι θα περιμένουν το επόμενο βήμα της Yellen και μέχρι τότε κανείς δεν θα θέλει να κάνει ένα παραπάνω βήμα έξω από το καβούκι του…

Δεν υπάρχουν σχόλια: