Τρίτη, 12 Μαΐου 2015

Οι εταίροι πέταξαν το μπαλάκι της πολιτικής λύσης πίσω στον κ. Τσίπρα

Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

Τα γρανάζια τέθηκαν από το βράδυ της Δευτέρας σε κίνηση. Η μπάλα πέρασε από τους εταίρους στην ελληνική πλευρά του γηπέδου με αποδόμηση μάλιστα του... υπερόπλου που εκείνη θεωρούσε ότι διαθέτει, της διεξαγωγής ενός δημοψηφίσματος. Την πολιτική απόφαση που συνεχώς επικαλείται ο κ. Τσίπρας καλείται τώρα να την πάρει ο ίδιος και η κυβέρνησή του. Αν η ελληνική κυβέρνηση δεν υποχωρήσει στα μέτωπα που παραμένουν ανοιχτά και στα οποία διαπιστώνεται χάσμα, στο εργασιακό και το ασφαλιστικό, τότε μέχρι το τέλος του μήνα θα βρεθεί αντιμέτωπη με ιδιαίτερα σκληρή στάση από τους εταίρους, άδεια ταμεία και πλήρες χρηματοδοτικό αδιέξοδο.

Εναλλακτικές προτάσεις, ισοδύναμα ή οποιαδήποτε άλλα μέτρα τυχόν εμπλουτίσουν τη λίστα Βαρουφάκη, που έχει αρχίσει ήδη να θυμίζει... «Χαρδούβελη plus», δεν επαρκούν αν δεν υπάρξουν
απαντήσεις στις κόκκινες γραμμές των Βρυξελλών. Ίσως στην κυβέρνηση θεώρησαν ότι μόνο εκείνοι μπορούν να χαράσσουν κόκκινες γραμμές. Η σκληρή πραγματικότητα ωστόσο κατέδειξε ότι οι ευρωπαϊκές κόκκινες γραμμές είναι και πολύ ζωηρότερες χρωματικά και αρκετά... ανεξίτηλες.

Με αυτά τα δεδομένα, δύο μόνο σενάρια πρακτικά υπάρχουν για τον Έλληνα πρωθυπουργό τις επόμενες –λίγες– ημέρες. Είτε να αναλάβει το πολιτικό κόστος και να αποδεχθεί το σύνολο των ευρωπαϊκών απαιτήσεων, είτε να δηλώσει αδυναμία ολοκλήρωσης μιας συμφωνίας με αυτές τις παραμέτρους. Και οι δύο δρόμοι οδηγούν σε πολιτικές εξελίξεις και μένει να φανεί αν αυτές θα περιλαμβάνουν ή όχι κάλπες. Γεγονός εξαιρετικά σημαντικό για την ήδη διαλυμένη ελληνική οικονομία, η οποία είναι αμφίβολο αν μπορεί να αντέξει το κόστος, αλλά και τη νέα χρονική καθυστέρηση που θα συνεπάγεται μία εκλογική διαδικασία.

Βεβαίως, το σενάριο αποδοχής από το σύνολο του κυβερνώντος κόμματος, μίας συμφωνίας στο πλαίσιο που πλέον απαιτούν οι δανειστές, ενσωματώνοντας σε αυτήν και την επιδείνωση της κατάστασης της ελληνικής οικονομίας, φαντάζει μάλλον υπεραισιόδοξο, αν όχι αδύνατο. Γιατί ακόμη και αν υπάρξει μία προσωρινή ανακωχή, όταν θα κληθεί η κυβέρνηση να εφαρμόσει τις συμφωνηθείσες πολιτικές, θα επέλθει ρήξη. Και αυτό το ενδεχόμενο το γνωρίζουν πολύ καλά οι εταίροι. Άλλωστε το έχουν ξαναζήσει και με πολύ πιο «φιλικά» προς την Ε.Ε. κυβερνητικά σχήματα. Και στον ΣΥΡΙΖΑ η πλευρά που εκτιμά ότι μία συμφωνία θα σημάνει πολιτική ήττα της αριστεράς είναι αρκούντως ισχυρή για να την αποτρέψει.

Ιδού λοιπόν η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Αναδιάρθρωση του πολιτικού σκηνικού μέσα από κοινοβουλευτικές διαδικασίες στο πλαίσιο μίας συμφωνίας, ή επιχείρηση ιδεολογικής διάσωσης μέσα από κάλπες; Όσο για το δημοψήφισμα, όσοι στην κυβέρνηση εξακολουθούν να παίζουν με αυτό, ας θυμηθούν ότι το διακύβευμα, όπως θα το ερμηνεύσουν οι αγορές δεν μπορεί παρά να είναι η παραμονή στο ευρώ. Και πρέπει επίσης να γνωρίζουν ότι αν το προκηρύξουν, δύσκολα η χώρα θα καταφέρει να φτάσει ως εκεί. Οι επιπτώσεις από τις αγορές θα είναι καταιγιστικές. Και σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί μία κορυφαία διαδικασία για εσωκομματικά... μασάζ.


Πηγή:www.capital.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: