Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015

Έρχονται "μεταχρονολογημένες επιταγές" από το δημόσιο;


του Γ. Αγγέλη

Οι χθεσινές δηλώσεις Draghi, σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές, αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής όσον αφορά την Ελλάδα. Είπε ότι η χρηματοδότηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος θα συνεχισθεί όσο οι ελληνικές τράπεζες παραμένουν φερέγγυες. Από μία άποψη δεν είπε τίποτα περισσότερο από το αυτονόητο, αλλά επειδή δεν συνηθίζει να μιλάει για τα αυτονόητα χωρίς να υπονοεί και κάτι περισσότερο, η προσοχή της ανάγνωσης των δηλώσεών του αφορά το «όσο οι τράπεζες είναι φερέγγυες».

Στο ερώτημα δε για «πόσο οι τράπεζες θα είναι φερέγγυες» η απάντηση που δίνουν τώρα αρμόδια υπηρεσιακά στελέχη της ΕΚΤ είναι ότι «οι ελληνικές συστημικές τράπεζες είναι και θα παραμείνουν εκτός ακραίου απροόπτου φερέγγυες» κατά την ΕΚΤ, ακόμα και «αν το ελληνικό δημόσιο βρεθεί
προσωρινά στην θέση του να μη μπορεί να εξυπηρετήσει τις δανειακές του υποχρεώσεις». Όλα αυτά βέβαια αφορούν στην προφανή πλέον δυσκολία να υπάρξει άμεσα συμφωνία – γέφυρα και να αποκατασταθεί η ομαλή χρηματοδότηση από την ΕΚΤ με εργαλεία πέραν εκείνων του ELA μέσω της ΤτΕ. 

Στο …παράδοξο αυτό δεν δίνουν αναλυτικότερες εξηγήσεις αλλά παραπέμπουν στο θεσμικό πλαίσιο που έχει οικοδομηθεί στην Ευρωζώνη και στις ειδικές συνθήκες που αφορούν στην Ελλάδα (συγκρότηση ΤΧΣ, κ.λ.π.) όσο αφορά τις τράπεζες. Όλα αυτά βέβαια αφορούν στην προϋπόθεση της παραμονής στην Ευρωζώνη.

Το ενδιαφέρον όμως εδώ δεν είναι μόνο ο ζωτικός διαχωρισμός της οικονομικής βιωσιμότητας τραπεζών – δημοσίου που φαίνεται να προκύπτει από αυτή την προσέγγιση στην φερεγγυότητα του τραπεζικού συστήματος από την ΕΚΤ.

Το ενδιαφέρον είναι ότι στην θεώρηση αυτή στελέχη της ΕΚΤ δεν θεωρούν «ασύμβατο» με την ύπαρξη του ευρώ σαν νομίσματος της χώρας, το ενδεχόμενο της κυκλοφορίας «τίτλων» μεταχρονολογημένης εξόφλησης από το δημόσιο για να καλύπτει το δημόσιο συγκεκριμένο μέρος και είδος των εσωτερικών υποχρεώσεών του.

Με άλλα λόγια ένα είδος «μεταχρονολογημένων επιταγών» του δημοσίου σαν αυτές με τις οποίες λειτουργούσε για πολλά χρόνια η ελληνική οικονομία στον ιδιωτικό τομέα χωρίς να υπάρχει καμία παρέμβαση από την ΕΚΤ.

Να μπει δηλαδή η οικονομία σε μία κατάσταση διπλού νομίσματος όπου το ευρώ θα παραμείνει το βασικό νόμισμα συναλλαγών και ταυτόχρονα θα αρχίσει να κυκλοφορεί –προσωρινά- ένα δεύτερο με την μορφή μεταχρονολογημένης επιταγής και πάλι σε ευρώ, του οποίου όμως η αξία θα συναρτάται με την ικανότητα του ελληνικού δημοσίου να το αποπληρώσει στο μέλλον (όπως π.χ. τα δίμηνα, τρίμηνα ή εξάμηνα έντοκα γραμμάτια).

Το «νόμισμα» αυτό θα μπορεί να ανταλλάσσεται στην αγορά από τους κατόχους του αλλά η τιμή «προεξόφλησής» του θα εξαρτάται από την αξία που του αναγνωρίζει ο αποδέκτης του…

Το κατά πόσο το τραπεζικό σύστημα θα μπορούσε να εμπλακεί σε αυτό το χώρο συναλλαγής θα εξαρτηθεί από το «κούρεμα» της αξίας που θα συνοδεύει αυτούς τους τίτλους από το ευρωσύστημα όπως για παράδειγμα σήμερα συμβαίνει με τους τίτλους του δημοσίου που αποδέχεται η ΤτΕ για να δώσει ELA στις τράπεζες…

Ορισμένοι αναλυτές που έχουν εντρυφήσει στην κυκλοφορία τέτοιων τίτλων – από το δημόσιο και όχι από τους ιδιώτες - υποστηρίζουν ότι η έκδοσή τους ενδέχεται να προκαλέσει νέο κύμα απόσυρσης καταθέσεων από τις τράπεζες το οποίο όμως ο σημερινός βαθμός φερεγγυότητάς τους μπορεί να το αντέξει με μία προσεκτική διαχείριση από την ΤτΕ και την ΕΚΤ.

Μία δεύτερη ιδέα που αντιμετωπίζεται σχετική με ένα τέτοιο εργαλείο νομισματικής διαχείρισης είναι το ενδεχόμενο η έκδοσή τους να περάσει εξ αρχής μέσα από τις τράπεζες, οι οποίες άλλωστε διαθέτουν και την σχετική εμπειρία δεκαετιών κυκλοφορίας «μεταχρονολογημένων επιταγών» ή «συναλλαγματικών» προγραμματισμένης λήξης.

Σε κάθε περίπτωση πάντως η χρήση τέτοιων εργαλείων προβλέπεται μόνο ως απόλυτα προσωρινή και μόνο για να διευκολύνει την εξυπηρέτηση (με την χρήση των διαθέσιμων σε ευρώ) του εξωτερικού χρέους από το δημόσιο.

Η παρατεταμένη χρήσης τους θεωρείται ότι οδηγεί με μαθηματική βεβαιότητα σε έξοδο από το ευρώ.  


Πηγή:www.capital.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: