Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

Πώς πάει το δολάριο /ευρώ στο ένα προς ένα; Με grexit…

Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

Είναι ξεκάθαρο ότι οι στρατηγικές κινήσεις των ΗΠΑ στον παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο που διεξάγεται εδώ και μερικά χρόνια, έχουν αρχίσει να γίνονται κυκλωτικές και να ωριμάζουν. Και μακάρι να βγούμε ψεύτες, αλλά μία «πιστολιά» όπως αυτή της αποχώρησης μίας χώρας από την Ευρωζώνη, μπορεί να φανεί καθοριστική στη διαμόρφωση της σχεδιαζόμενης συναλλαγματικής ισορροπίας. Που όλα δείχνουν ότι βρίσκεται στη σχέση ένα δολάριο προς ένα ευρώ αλλά ενδεχομένως και στο ένα δολάριο προς 0,85-0,90 ευρώ... Ποιος θα πατήσει τη σκανδάλη; Μήπως η Ελλάδα;

Το αμερικανικό σενάριο εξελίσσεται. Η πτώση της τιμής του πετρελαίου που έπληξε Ρωσία και
BRICS, το «χουνέρι» στο ευρώ με την αποδέσμευση του ελβετικού φράγκου, ο επαναπατρισμός δολαρίων στις ΗΠΑ και η επικείμενη αύξηση των αμερικανικών επιτοκίων, κλειδώνουν σιγά σιγά, την επικράτηση. Και στον πόλεμο αυτό, το ισχυρότερο όπλο που είχαν και έχουν στα χέρια τους οι Αμερικανοί ήταν και είναι η δυνατότητα μόχλευσης μέσω των παραγώγων προϊόντων. 

Και έρχεται τώρα ίσως η σειρά της Ελλάδας. Όπως ο Γ. Παπανδρέου προ πενταετίας, έτσι σήμερα ο Α. Τσίπρας μπορεί να πυροδοτήσει ένα νέο και καθοριστικό κλονισμό του ευρωπαϊκού νομίσματος. Ιδιαίτερα αν διατηρήσει τη σκληρή διαπραγματευτική στάση που προαναγγέλει έναντι της Ε.Ε. στο πλαίσιο της ερχόμενης διαπραγμάτευσης. Δεν είναι άραγε περίεργο που όσο πλησιάζουν οι εκλογές, αντί να ρίχνει νερό στο κρασί του ο ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να διασφαλίσουν τους κεντρώους υποψήφιους ψηφοφόρους, εμφανίζονται τα στελέχη του όλο και πιο επιθετικά; Ακόμη και ο μετριοπαθής κ. Δραγασάκης ήταν αρκετά επιθετικός στο συνέδριο του Economist.

Και ίσως τελικά να μην είναι και τόσο τυχαίο το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει βρει στην άλλη άκρη του Ατλαντικού πολύ μεγαλύτερη υποστήριξη από εκείνη που θεωρητικά θα έπρεπε να έχει ένα αριστερό ριζοσπαστικό κόμμα. Κι όμως ο κ. Τσίπρας βρήκε πρόθυμους ακροατές και συνομιλητές στις ΗΠΑ. Και ακόμη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που τόσο σκληρό πόκερ έπαιξε απέναντι στον κ. Σαμαρά, εμφανίζεται πολύ πιο διαλλακτικό απέναντι στον διεκδικητή της εξουσίας. Άλλωστε, το ΔΝΤ εξακολουθεί να χρησιμοποιεί την Ελλάδα στο πλαίσιο της σύγκρουσής του με την ηγεσία της Ε.Ε. Και εδώ που τα λέμε δεν υπάρχει και κανένας άλλος θεσμικός παράγων που να κάνει λόγο για haircut, ανεξάρτητα από τις προϋποθέσεις που θέτει.

Άλλωστε και ο ίδιος ο κ. Τσίπρας έχει δηλώσει θαυμαστής του προέδρου Ομπάμα, αλλά και της πολιτικής που ακολούθησαν οι ΗΠΑ για να αντιμετωπίσουν την κρίση του 2008. Μία πολιτική που στηρίχθηκε στα QE αλλά και στην... εξαγωγή της κρίσης και που σε παγκόσμιο επίπεδο οδήγησε στις συγκρούσεις που σήμερα βιώνουμε στο πλαίσιο του παγκόσμιου νομισματικού πολέμου. Λέτε λοιπόν να είναι εκείνος που θα καταφέρει στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα το καίριο πλήγμα; Όχι από πρόθεση ή για να παίξει κάποιο περίεργο ρόλο, κάθε άλλο, αλλά από ιδεολογία. Και όχι για να κάνει το παιχνίδι, αλλά χρησιμοποιούμενος, έστω και εν αγνοία του. Γιατί ένα grexit, όσο και αν δηλώνουν έτοιμοι να το απορροφήσουν οι Ευρωπαίοι, δεν θα είναι καθόλου αναίμακτο για την Ε.Ε. 



Πηγή:www.capital.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: