Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

Τα παιδιά μπορούν να μας διδάξουν αγάπη

Κάποτε ζούσε ένας άνθρωπος πολύ ηλικιωμένος .Τα μάτια του ήταν θολά, δεν άκουγε και τα πόδια του τον κρατούσαν με δυσκολία. Όταν καθότανε στο τραπέζι , το χέρι του έτρεμε τόσο πολύ που η σούπα χυνόταν στο τραπεζο-μάντηλο και στο παντελόνι του ενώ εστίαζε ακόμα από το στόμα του.

Ο γιός του και η γυναίκα του είχαν αηδιάσει τόσο πολύ από αυτή την κατάσταση , που τελικά του έβαλαν ένα κάθισμα στην γωνιά δίπλα από την φωτιά και σέρβιραν το φαγητό του σε ένα μικρό πήλινο σκεύος.

Κάποια μέρα τα χέρια του έτρεμαν τόσο πολύ που δεν μπορούσε να κρατήσει πλέον το πήλινο σκεύος .Το πιάτο του έπεσε στο πάτωμα και έσπασε και η γυναίκα του θύμωσε. Ο γέρος δάκρυσε και αναστέναξε βαθιά . Έτσι του αγόρασαν ένα φτηνό ξύλινο δίσκο και στο εξής έτρωγε από εκεί. Μια μέρα μετά το δείπνο , το εγγόνι του μπήκε στο δωμάτιο κρατώντας μια σμίλη πήρε ένα κούτσουρο από το σωρό δίπλα στη φωτιά και κάθισε στο πάτωμα .

Τι κάνεις εκεί ; τον ρώτησε ο πατέρας του .

Το παιδί τους απάντησε : θα φτιάξω δυο πιατάκια για εσάς όταν αργότερα εγώ μεγαλώσω κι εσείς θα πρέπει να τρώτε στην γωνιά δίπλα στην φωτιά .

Ο άνδρας και η γυναίκα κοίταξαν ο ένας τον άλλον σιωπηλοί .

Από εκείνη την ημέρα επέτρεψαν στον γέρο να τρώει ξανά στο τραπέζι και δεν τους ενοχλούσε ποια που έχυνε το φαγητό του .

Δεν υπάρχουν σχόλια: