Παρασκευή 8 Αυγούστου 2014

Τα λάθη της γλώσσας

Παλαιότερα οι γιατροί εφάρμοζαν μια πολύ σοφή και αποδοτική μέθοδο. Έλεγαν στον πελάτη τους. Βγάλε την γλώσσα! Της έριχναν μια ματιά. Και από την γλώσσα καταλάβαιναν πολλά!

Η γλώσσα του αρρώστου έδινε στον γιατρό μια πολύ καλή ιδέα για την σωματική κατάσταση του πελάτη του.

Κάτι ανάλογο γίνεται και όταν ο άνθρωπος «βγάζει» γλώσσα! Οι άλλοι καταλαβαίνουν καλά, ανάλογα ο καθένας με τα μυαλά του, που κινείται ο συνομιλητής τους. Τι παράξενο!

Καθρέφτης της σωματικής υγείας η γλώσσα. Καθρέφτης και της ψυχικής μας κατάστασης η γλώσσα!
Λέγει ὁ Κύριος: Πρόσεχε! από τα λόγια σου θα κριθείς! Και από τα λόγια σου θα καταδικασθείς .

Καλύτερα να πέσεις κάτω από ψηλά, παρά να «πέσεις χαμηλά», από λάθος γλώσσας! Και όταν υπομένουμε και δεν μιλάμε, έχομε μια μεγάλη νίκη!

Και όσο πιο πολύ πέφτεις σε λάθη γλώσσας, τόσο πιο χάρβαλο καταντάς πνευματικά.

Γι᾿ αυτό λέμε σε μια προσευχή μας:

Θοῦ, Κύριε, φυλακήν τῷ στόματί μου. Δηλαδή βόηθα με, Κύριε, νά κρατῶ τό στόμα μου κλειστό. Νά ξέρω πότε μιλάω· και πως μιλάω.

Ἀγαπᾶς τόν Χριστό; Πρέπει να Τον έχεις συνεχώς στο στόμα σου: στο σπίτι· στην επικοινωνία με ἀγαπητά πρόσωπα· στήν γειτονιά· στήν αγορά· παντού. Στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν· καί ἡ γλώσσα αὐτοῦ λαλήσει κρίσιν . Δηλαδή: Ο άνθρωπος ο σωστός, στο στόμα του έχει συνεχώς τα λόγια του Θεού και τα λόγια του είναι όλα ζυγιασμένα· σεμνά· προσεκτικά.

Αυτό είναι το σωστό. Γιατί ό,τι έχεις στην καρδιά σου βγαίνει στο στόμα!

Οἱ μέλισσες, ἕνα τιποτένιο ζωύφιο-ἔντομο, βγάζουν ἀπό τό στόμα τους μέλι! Ὅ,τι παίρνουν στό στόμα τους, τό βγάζουν μέλι. Τό κάνουν μέλι!

Συ και εγώ, έπρεπε να είμαστε καλύτεροι από τα έντομα, από τις μέλισσες. Από το στόμα μας έπρεπε να ρέει μια απέραντη ευωδία: η ευωδία της καλωσύνης και της αγάπης· η ευωδία της δοξολογίας του Ονόματος του Κυρίου!

Κάνει το στόμα μας να βγάζει μια φριχτή δυσωδία; Και άμα στο στόμα βγαίνει δυσωδία, βρώμα, τί είναι μέσα μας, βαθειά μέσα μας, στην καρδιά μας;

Πάντως, κάτι όχι καλό!

Πάντως όχι ο Χριστός.

Η Αγία Γραφή μας λέγει, ότι το Όνομα του Χριστού είναι μύρον εκκενωθέν · δηλ. όταν βρίσκεται στο νου και στην καρδιά μας μοσχοβολάει το είναι ολόκληρο, σαν να χύθηκε επάνω μας και μέσα μας, ευώδες πολύτιμο μύρο!

Μάθε λοιπόν, να μιλάς για τον Κύριο με ευλάβεια και με σεβασμό· με αγάπη και με ταπείνωση.
Κάμε και συ «κάτι». Κάμε τα λόγια σου, να είναι:

• γλυκά στο στόμα σου.
• γλυκά στην καρδιά σου.
• γλυκά στα αυτιά εκείνων, πού σε ακούνε.

Ακούμπα, αδελφέ, σωστά την καρδιά σου.

Μην το ξεχνάς.

Στόμα δικαίου αποστάζει σοφία· και προσέχοντας, τι να λέει το στόμα σου, γίνεσαι σοφός για τούς ανθρώπους· ευάρεστος και αγαπητός στο
Θεό...

Δεν υπάρχουν σχόλια: